Warning: Parameter 1 to wp_default_scripts() expected to be a reference, value given in /wp-includes/plugin.php on line 546

Warning: Parameter 1 to wp_default_styles() expected to be a reference, value given in /wp-includes/plugin.php on line 546
każda książka to nowy świat (notatki z życia wydawcy) » Blog Archive » Kolejny tajemniczy fragment

Kolejny tajemniczy fragment

I znów fragment książki, która ma się dopiero ukazać. Nie podaję na razie tytułu ani autora.

– Panie doktorze, co czuje moja siostra? Ból? Dotyk? Słyszy nas?
Słyszę pytania mojej siostry. Czekam na to, co powie lekarz, na ile zdaje sobie sprawę z tego, co się ze mną dzieje. Lekarz podkreśla, że pacjent w śpiączce jest jak gdyby „uwięziony we własnym ciele”. Twierdzi, że mogę być świadoma, ale już nie będę w stanie przekazać tego otoczeniu.
To prawda, każdego dnia przeżywam koszmar bycia pogrzebaną żywcem. Czasami wydaje mi się, że przyzwyczajam się do swojego stanu, czasami jestem zadowolona z życia, jak każdy przeciętny zdrowy człowiek. Pewnie zdziwiłoby to niejedną osobę, której bym o tym opowiedziała, o stanie śpiączki, o tym co każdego dnia czuję, że nie jestem tylko pogrążoną w śpiączce rośliną, a raczej istotą, która jest przynajmniej częściowo świadoma. Bo często zastanawiam się, na ile ta świadomość jest aktywna, czy istnieją jeszcze płaszczyzny, o których zapomniałam, których już nie czuje. Moim problemem jest fakt, że nie mogę o tym poinformować otoczenia. A teraz bardzo by mi na tym zależało. Jak nigdy dotąd. Kiedy zastanowię się nad sobą, to wcześniej skrywałam często tajemnice, nie chcąc dopuścić do siebie nikogo. A teraz kiedy nie mogą, bardzo mi na tym zależy. Dlaczego zawsze chcemy tego, czego nie mamy lub, tego, co leży w granicach naszych marzeń?
Tak, ja jestem świadoma. Usłyszcie to wreszcie, poczujcie mój uścisk, który jest zamknięty w niemocy. Krzyczę w środku! Nie słyszycie? Często cierpię. Moje ciało mnie przydusza! Czuję jego ciężar. Mam wrażenie, że moja skóra stanowi nieprzepuszczalną płachtę, która nie pozwala przekazywać moich odczuć, odruchów.
– Szanse maleją z upływem czasu przebywania w śpiączce, zależą również od rodzaju uszkodzenia mózgu… – Lekarz nadal komentuje mój stan ogólny.
Już nie chcę tego słyszeć. Chcę otworzyć oczy, dlaczego to jest takie trudne? Nigdy nie zastanawiałam się nad tym, jak dobrze jest widzieć. Ten zmysł jest pięknym darem, jaki podarowała nam natura. Ja nic nie mogę ujrzeć, jestem ślepa na piękno świata. Został mi słuch i odczucie dotyku innych. Choć oni o tym do końca nie wiedzą. A ja słyszę wszystko. Słyszę kiedy salowa stuka szczotką o łóżko, kiedy ktoś się śmieje, opowiada przy łóżku o pogrzebie. Nikt nie wie, co czuje śpiący. A ja potrzebuję muzyki, potrzebuję czyjegoś głosu, dotyku, miłości, przynależności. Potrzebuję jego. Jego twarzy, uśmiechu. Nie mam do niego żalu, mam do siebie. Wiem, że teraz już nie chciałby mnie znać. Nie wiem, czy ktokolwiek oprócz mojej siostry, chciałby mnie znać. Okazywanie słabości wobec życia, drogo kosztuje, odrzuceniem, wykluczeniem. Przychodzą chwile zwątpienia… Wtedy świat, w którym teraz tkwię, staje się dla mnie wygodny. Będąc uwięziona we własnym ciele, czuję się wolna.

Podziel się na:
  • Facebook
  • Google Bookmarks
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik

2 Responses to “Kolejny tajemniczy fragment”

  1. Zagubiona dusza – fragment Sinicuik | Eliza Chojnacka Blog Says:

    [...] Przeczytaj fragment [...]

  2. SINICUIK już w księgarniach | Eliza Chojnacka Blog Says:

    [...] Przeczytaj fragment książki [...]

Leave a Reply