Dziś piątek, należy się coś lżejszego. Otóż na cook-book.pl dobiega końca konkurs na food-buźki. Co to takiego food-buźka? Rzut oka poniżej wystarczy za odpowiedź, ale dodam, że chodziło o wzorowanie się na Giuseppe Arcimboldo. Z nadesłanych prac wybraliśmy finałową dziesiątkę, na którą oczywiście można głosować (zachęcam!).
Pod koniec września w naszym wydawnictwie ukaże się książka Roberta Sochy „Nie chodziło o okup. Kulisy porwania Krzysztofa Olewnika”.
Porwanie Olewnika to najbardziej tajemnicze porwanie w historii polskiej kryminalistyki, odbiegające od wszelkich schematów. Jeszcze nigdy porywacze tak często nie kontaktowali się z rodziną; nigdy nie zwlekali tak długo z podjęciem okupu; nigdy nie przetrzymywali tak długo porwanego; nigdy – co najbardziej przerażające – policja i prokuratura nie były tak zadziwiająco nieudolne. Przez tę sprawę ministrowie tracili stanowiska, a gangsterzy niemal seryjnie umierali w aresztach.
To wiemy. Poszlaki wskazują jednak, że sprawa ma wiele pięter. (Bada ją zresztą specjalna komisja sejmowa). W książce „Nie chodziło o okup” Socha stara się rozwikłać, kto i dlaczego stał za porwaniem Krzysztofa Olewnika. Autor stawia śmiałe hipotezy, łącząc znane fakty i docierając do nowych.
PS. Robert Socha, z wykształcenia prawnik po egzaminie prokuratorskim, a od 2003 roku dziennikarz w telewizji TVN, był jednym z pierwszych, którzy zajęli się sprawą porwania. W 2008 roku był nominowany do nagrody Grand Press za jeden z reportaży o sprawie Olewnika.
Ostatnie dni sierpnia to rocznica „Solidarności”, świętowana po polsku, czyli w sporach i kłótniach. Dziś – początek roku szkolnego, ale przede wszystkim – kolejna rocznica wybuchu wojny. Nie okrągła, jak w zeszłym roku, więc obchody mniej huczne, ale zawsze skłaniająca do zadumy. Bo nie tyle obchody i mowy są ważne, ale rozmyślania i wnioski. Jak to się stało, że społeczeństwo jeszcze 31 sierpnia 1939 było przekonane, że „nie oddamy ani guzika”, a już tydzień później niemieckie czołgi były pod Warszawą?
Chciałbym przypomnieć ubiegłoroczną premierę, która wywołała żywe dyskusje – „1939″ Tomasza Łubieńskiego. Fragmenty książki można przeczytać tutaj.
Nie ma co się łudzić co do możliwości zachowania zerowej stawki Vat na książki. Ale wczoraj przeczytałem bardzo zabawny tekst. Polska Agencja Prasowa podaje, że: Od 1 stycznia 2011 r. stawka VAT na książki wzrośnie z 0 proc. do 5 proc., co wiąże się z wygaśnięciem zgody UE na stosowanie zerowego podatku na książki – wyjaśnia resort finansów. Dodaje, że w 2011 r. kończą się też inne unijne derogacje na stosowanie niższych podatków.
Ok, czyli nie tylko wydawcom i czytelnikom się pogorszy. Komu jeszcze? Czytamy dalej: MF informuje, że derogacja związana z VAT na książki to nie jedyna, z której korzysta Polska. Kolejna dotyczy stosowania obniżonej stawki VAT w odniesieniu do niektórych usług pracochłonnych (np. naprawy rowerów, obuwia, czy pomocy domowej). (…) Obniżoną stawkę będziemy mogli jednak stosować bezterminowo. MF zaznacza, że usługi pracochłonne zostały włączone do załącznika III dyrektywy Rady, „który umożliwia wszystkim państwom członkowskim bezterminowe stosowanie stawki obniżonej do ww. kategorii usług bez konieczności uzyskiwania prolongaty odstępstwa w tym zakresie”.
Jeśli dobrze zrozumiałem, gorzej będzie tylko nam. Szewcy, pomoce domowe i naprawiacze rowerów zostaną przy obniżonej stawce, bo prowadzą „usługi pracochłonne”. Nasze – wydawców – usługi (dla ludności) są zatem absolutnie niepracochłonne.
Kilka dni temu pisałem o starcie „miauczącej strony” na Facebooku. Przez kilka dni strona zyskała ponad 600 fanów, można też obejrzeć (według stanu na poniedziałek rano), ponad 70 fantastycznych kocich fotek. Nie myślałem, że to pójdzie tak szybko.
„Miauczącą stronę” można zobaczyć pod adresem: www.facebook.com/SlawneKoty.
A w tym tygodniu światło dzienne ujrzy książka Andżeliki Piechowiak „Koty i ich sławni ludzie”, więc przyjemności dla miłośników kotów będzie co niemiara.
Kociarze łaczcie się!
Najnowsze komentarze